"Szczeniaki"

    Historia paczki chłopców z jednej szkoły, od lat szczenięcych przez dojrzewanie, pierwsze miłości po małżeństwa wypełnia to opowiadanie. Na pierwszym planie jest jeden z chłopaków, który najpóźniej dołącza do paczki. To Cuellar. Jemu też przytrafia się wypadek, który spowoduje, że jego losy potoczą się inaczej niż kumpli ze szkolnej ławy. Po meczu piłki nożnej na szkolnym boisku zostaje zaatakowany przez psa, który pozbawia go męskości.
    Ze względu na niewielką objętość "Szczeniaki" często publikowane są razem z zbiorem opowiadań "Wyzwanie".

Początek powieści

    „Tego roku nosili jeszcze krótkie spodenki, jeszcze nie paliliśmy, ze wszystkich sportów najbardziej lubili piłkę nożną i uczyliśmy się pływać z przybojem, skakać z długiej trampoliny klubu „Terrazas”, i byli urwisami, bez zarostu, ciekawscy, bardzo zręczni, żarłoczni. Tego roku kiedy Cuellar zaczął chodzić do szkoły Champagnat.
    Proszę Brata Leoncio, czy to prawda, że przychodzi jakiś nowy, czy do trzeciej A, proszę Brata? Tak, Brat Leoncio jednym ruchem odgarniał grzywę, która opadała mu na twarz, a teraz siedźcie cicho.
    Zjawił się pewnego ranka w czasie apelu, trzymając za rękę swego tatusia, i Brat Leoncio ustawił go na początku szeregu, bo był jeszcze mniejszy od Rojasa, a w klasie Brat Leoncio posadził go z tyłu, z nami, w tej pustej ławce, chłopczyku. Jak się nazywa? Cuellar, a ty? Choto. A ty? Chingolo. A ty? Manuco. A ty? Lalo. Z Miraflores? Tak, od zeszłego miesiąca, przedtem mieszkał na San Antonio, a teraz na Mariscal Castilla, blisko kina „Colina”.”
    Przekład: Carlos Marrodán Casas

  Bohaterowie

    CUELLAR
    Chłopak z bogatej rodziny mieszkającej w Miraflores. Według oceny kolegów był kujonkiem, ale nie lizusem. Do czasu wypadku miał najlepsze oceny w klasie. Podpowiadał na egzaminach, na przerwach częstował lizakami i toffi, wkupując się w łaski kolegów. Musiał się dużo uczyć, co nie pozwalało mu trenować tyle, co kolegom. Cuellar był uparty i trenował podczas wakacji tak intensywnie, że bez problemu dogonił innych. Jako jedyny w klasie nie poszedł na bal maturalny. 

    LALO
    Kolega Cuellara. Ksywa Głupek. „Pierwszym, który znalazł sobie dziewczynę, był Lalo, kiedy chodziliśmy do trzeciej. Wszedł pewnego wieczora do „Cream Rica”, uśmiechnięty, oni co jest, a on promienny, dumny jak paw: oświadczyłem się Chabuce Molina, powiedziała, że tak (…)” (rozdział III)

    CHOTO
    Kolega Cuellara. Ksywa Kozioł.

    MANUCO
    Kolega Cuellara. Ksywa Cwaniak.

    CHINGOLO
    Kolega Cuellara. Ksywa Wróbel.

    TERESITA ARRARTE
    Dziewczyna, która zjawiła się w Miraflores, gdy Chingolo i Manuco byli na pierwszym roku studiów. Ukochana Cuellara, który spędzał z nią wiele czasu, ale mimo namów i pomocy kolegów nigdy nie zdobył się na odwagę, by się jej oświadczyć. Po ponad roku braku decyzji z jego strony przyjęła oświadczyny Cachito, studenta architektury z San Isidoro, świetnego pływaka.
   „Cuellar zobaczył ją i przynajmniej na pewien czas zmienił się. Z dnia na dzień przestał szaleć, chodzić w samej koszuli, w wybrudzonych spodniach i rozczochrany. Zaczął nosić krawat i marynarkę, czesać się a la Elvis Presley i czyścić sobie buty (…)” (rozdział IV)

    Tytuł oryginalny: Los cachorros.
    Rok wydania: 1967, Editorial Lumen, Barcelona.
    Pierwsze wydanie polskie: Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1973, nakład 7 tys. egz, cena 10 zł. Wydanie razem z opowiadaniami "Szczeniaki" - Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza, Warszawa 2000 r., seria VIP (Vademecum Interesującej Prozy), ISBN 83-7200-598-2, str. 152, twarda okładka, nakładu nie podano. 
    Dedykacja: Pamięci Sebastiana Salazara Bondy.